...تو چه داني که پس هر نگه ساده ي من

چه جنوني٬چه نيازي٬چه غميست..

يا نگاه تو٬که پر عصمت و ناز٬بر من افتد

چه عذاب و ستمي ست

دردم اين نيست ولي

دردم اين است که من بي تو دگر

از جهان دورم و بي خويشتنم

پو پکم! آهو کم!

تا جنون فاصله اي نيست از اينجا که منم...!

( دوست دارم تا بی نهایت نسیم خانومی گلم)

 


 

نوشته شده توسط رضا و عشقش نسیم در چهارشنبه بیست و نهم آذر 1385 ساعت 12:1 موضوع | لینک ثابت